Çocukları korkutmayın

Son birkaç yılda çocukların algı dünyasını iyiden iyiye sarstık. Açıkçası bu ülkenin 20-30 yıl sonrasından ciddi şekilde korkuyorum…

Çocuklar, bundan birkaç yıl önce güvenliklerini sağladığı öğretilen polislerin neden halka saldırdığını sordular. Yanıt veremedik…

Çocuklar, son birkaç yılda ülkeyi yönetenlerin onlar, bunlar diye ayrımcılık yaptığını gördüler. “Biz bunlarız ama sınıftaki arkadaşlarım onlar mı?” dediler. Sus pus olduk…

Çocuklar bundan bir hafta önce güvenliklerini sağladıklarını düşündükleri askerlerin neden halka saldırdığını sordular, yine yanıt veremedik…

Çocuklar dışardayken gördükleri uçağa, helikoptere hayran gözlerle bakar, hatta el sallayıp içindekilere kendini göstermeye çalışırlardı. Şimdiyse uçak alçaktan uçarken ses hızını aştığında masanın altına saklanıyor, helikopter geçtiğinde görünmemek için duvarın arkasına kaçıyorlar.

Bundan birkaç gün önce çocuklara öğretmenlerinin terörist olduğunu söyledik. “Onlar şunlardanmış” dedik. İnandırabildik mi? Hiç sanmıyorum…

Bundan birkaç gün önce çocuklara okullarının kapatıldığını, arkadaşlarından kopabileceklerini söyledik. “Ama niye?” diye anlamsız gözlerle yüzümüze baktılar… Ama dedik, kaldık…

Çocukların derdi oynamak istediği oyuncak, market alışverişinde gözünü dikip iştahla baktığı çikolata, belki de sahip olmak istediği telefon ve sevdiklerinin yanında olmaktı. Ama onları büyüklerin kaosuna, karmaşasına sürükledik. Zihinlerine füze fırlattık, akıllarını bombaladık, kalplerini kırdık…

Sizi bilemem ama ben bu ülkenin 20 – 30 yıl sonrasından fena halde korkuyorum…

Görsel: Pixabay

 

Bir Cevap Yazın